Optymalizacja leczenia w psychiatrii

IV Międzynarodowa Konferencja Naukowo-Szkoleniowa.

Wisła, 9-11 grudnia 2010

Pobierz certyfikat

« Powrót na stronę główną

Prezentujemy wykładowców zagranicznych

Zapraszamy do zapoznania się z krótkimi życiorysami zaproszonych wykładowców z zagranicy.


Dr Mark Agius pracuje jako adiunkt Klinki Psychiatrii Uniwersytetu w Cambridge, gdzie łączy pracę kliniczna i naukową. Ponadto jest doradcą medycznym Bedfordshire and Luton Community NHS Trust. Jest to instytucja zajmująca się m.in. psychiatria środowiskową, upowszechnianiem wiedzy dotyczącej opieki nad pacjentami psychiatrycznymi wśród lekarzy rodzinnych i pracowników socjalnych. Jego prace naukowe dotyczą leczenia depresji, schizofrenii a także psychiatrii środowiskowej i epidemiologii. Wraz grupą wybitnych psychiatrów europejskich jest m.in. współautorem opracowania dotyczącego psychiatrii w Europie.

Agius M, Zaman R, Singh S, Gallagher O, Jones PB, McGuire P, Power P, Craig T, Bahn S, Grech A, Casha C, Pace C, Cassar D, Blinc-Pesek M, Avgustin B, Gruber E, Biocina SM, Andelic J, Dinolova R, van Os J, Lambert M. Psychiatry in Europe. Br J Psychiatry. 2005l;187:92.

 

Prof Köksal Alptekin pracuje jako profesor psychiatrii w Klinice Psychiatrii Uniwersytetu Dokuz Eylül, w Izmize w Turcji od 2002 roku, w której wcześniej uzyskał specjalizację psychiatry. Brał też udział w szkoleniach w zakresie psychodramy i terapii psychoanalitycznej. Jest członkiem Sekcji Schizofrenii i Epidemiologii Europejskiego Towarzystwa Psychiatrycznego (EPA). Bierze udział w pracach grupy ekspertów WPA zajmującej się standardami leczenia schizofrenii od 2005 roku. Głównymi zagadnieniami poruszanymi w jego publikacjach są psychofarmakologia schizofrenii, zaburzenia funkcji poznawczych i jakości życia w schizofrenii, a ostatnio także genetyka i epidemiologia schizofrenii. Jest między innymi współautorem znanej i cytowanej w Polsce publikacji „Praktyczne aspekty stosowania amisulprydu w leczeniu chorych na schizofrenię”:

Pani L, Villagrán JM, Kontaxakis VP, Alptekin K. Practical issues with amisulpride in the management of patients with schizophrenia. Clin Drug Investig. 2008;28 (8):465-77.

 

Dr Anton Grech jest absolwentem Uniwersytetu Maltańskiego. Specjalizację w psychiatrii uzyskał w Wielkiej Brytanii w Instytucie Psychiatrii i w Szpitalu Maudsley w Londynie. W swojej pracy naukowej skupia się głównie na problemie podwójnej diagnozy (szczególnie na związku pomiędzy używaniem kanabinoidów i występowaniem psychoz) oraz na genetyce schizofrenii. Obecnie łączy pracę kliniczną i naukową w Klinice Psychiatrii Uniwersytetu Maltańskiego. W swojej pracy naukowej współpracował z tak wybitnymi psychiatrami jak Peter Jones i Robin Murray.

Grech A, Van Os J, Jones PB, Lewis SW, Murray RM. Cannabis use and outcome of recent onset psychosis. Eur Psychiatry. 2005 ;20(4):349-53.

 

Prof. Angel L. Montejo - lekarz psychiatra z Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego oraz profesor psychiatrii i psychologii medycyny na Uniwersytecie w Salamance w Hiszpanii. Ponadto jest dyrektorem ds. badań w Castilla y León Towarzystwa Psychiatrii oraz założycielem i dyrektorem naukowym Narodowego Stowarzyszenia Seksualność i Zdrowia Psychiczne. Jest byłym prezydentem hiszpańskiej grupy roboczej do optymalizacji leczenia w schizofrenii (GEOPTE Group). Jest przewodniczącym narodowego projektu badań nad długoterminową tolerancją i bezpieczeństwem terapii, finansowanego przez rząd Hiszpanii, który skupia się na kwestiach działań niepożądanych leków przeciwdepresyjnych i przeciwpsychotycznych. Profesor Montejo uzyskał dyplom lekarza i doktora medycyny na Uniwersytecie w Salamance, ukończył szkolenie z zakresu psychiatrii w Maryland (USA), jak również odbył szkolenia m.in. w Maudsley Hospital (Londyn), Instytucie Karolinska (Sztokholm), Uniwersytecie Columbia (New York), Massachusetts Gen Hospital (Boston). Główne zainteresowania badawcze profesora Montejo to: psychiatria i seksualność, zaburzenia seksualne związane ze stosowaniem psychofarmakologii, depresja i schizofrenia. Uczestniczył w ponad 65 badaniach klinicznych (fazy I, II i III) leków psychotropowych. Dużo wykłada, ma na koncie ponad 160 publikacji w książkach i czasopismach psychiatrycznych oraz jest autorem 5 podręczników. Profesor Montejo jest członkiem wielu krajowych i międzynarodowych towarzystw naukowych i międzynarodowych komisji doradczych. Jest także członkiem kilku redakcji czasopism naukowych.

 

Prof. Lukas Pezawas jest absolwentem Uniwersytetu Medycznego w Wiedniu, gdzie był uczniem Prof. Oleha Hornykiewicza, kandydata do Nagrody Nobla w dziedzinie badań nad mózgiem. Swoje doświadczenie poszerzał także w Stanach Zjednoczonych między innymi w Narodowym Instytucie Zdrowia Psychicznego. Obecne jest Profesorem Klinki Psychiatrii i Psychoterapii w Wiedniu. W swojej pracy badawczej zajmuje się głównie neuroobrazowaniem i genetyką, ale swoje zainteresowania koncentruje także na kwestii diagnostyki i klasyfikacji chorób afektywnych, publikując prace na ten temat w we współpracy z innymi autorami będącymi wybitnymi autorytetami w tej dziedzinie.

Pezawas L, Angst J, Kasper S. Recurrent brief depression revisited. Int Rev Psychiatry. 2005;17(1):63-70.

 

Prof. Zoltán Rihmer pracuje na stanowisku profesora psychiatrii na Uniwersytecie Medycznym im. Semmelweisa w Budapeszcie. Jest członkiem licznych węgierskich i międzynarodowych towarzystw naukowych, a także recenzentem i członkiem rad naukowych wielu czasopism psychiatrycznych. W swojej pracy badawczej skupia się głównie na problemach klinicznych chorób afektywnych i lękowych, a także na ich podłożu genetycznym. Jest również wybitnym ekspertem w dziedzinie suicydologii. Jest współautorem aktualnych standardów leczenie biologicznego chorób afektywnych opublikowanych przez Światową Federację Towarzystw Psychiatrii Biologicznej. A w swojej pracy badawczej współpracował z tak wybitnymi psychiatrami jak Hagop Akiskal – twórca koncepcji spektrum choroby afektywnej dwubiegunowej.

Rihmer Z, Akiskal KK, Rihmer A, Akiskal HS. Current research on affective temperaments. Curr Opin Psychiatry. 2010; 23 (1):12-8.